Ik ben Jiri, makelaar in Maastricht. Ik heb DoorLetter gemaakt omdat ik jarenlang hetzelfde zag gebeuren, en het me niet losliet.

Bij bijna elk huis dat ik mocht verkopen zeiden de eigenaren hetzelfde: “We hebben nog een paar briefjes in de bus gehad van mensen die interesse hadden.” Als ik dan vroeg of ze die nog hadden, waren ze kwijt. Of het telefoonnummer stond niet meer in de telefoon. Of het was een kaartje dat ergens in een la lag, zonder naam.

Die mensen waren vaak de beste kopers die er waren. Ze kenden de straat, ze hadden hun financiering rond, ze wilden precies dit huis. En toch kwamen ze er nooit achter dat het te koop kwam, omdat hun briefje verloren was gegaan tussen de folders.

Ondertussen zie ik aan de andere kant kopers die al twee jaar zoeken, elke week overbieden en elke week verliezen. Op Funda sta je met veertig anderen in de rij. In een brievenbus sta je alleen.

De woningen die ik het liefst verkocht, hebben vaak nooit op Funda gestaan. De eigenaar kende al iemand, of iemand had zich al gemeld. Makelaars doen dit al jaren voor hun eigen klanten: bellen, briefjes, een kaartje door de deur. Ik vind dat een gewone koper dat ook moet kunnen.

Dus dat is DoorLetter. Je kiest het adres waar je zou willen wonen, schrijft in je eigen woorden waarom, en ik zorg dat die brief netjes geprint en bezorgd wordt. De eigenaar leest hem, bewaart hem, en kan jou met één code bereiken, ook over een jaar nog.

Niet elke eigenaar antwoordt. De meeste niet. Maar de brief die je niet stuurt, krijgt zeker geen antwoord.